The Umbrella Academy Season 2: Review χωρίς spoilers

από Evi SD
420 προβολές

Μετά από περίπου ενάμιση χρόνο, η αγαπημένη σειρά του Netflix ‘The Umbrella Academy’ επέστρεψε, με ένα εντελώς διαφορετικό vibe. Στο φινάλε της 1ης σεζόν, οι 6 Hargreeves (7 αν μετράς και τον Ben που μετακινείται μαζί με τον Klaus), για να αποφύγουν την Αποκάλυψη στο 2019, ταξίδεψαν στο χρόνο.

Από το trailer και τα promo posters που έχουν κυκλοφορήσει, ξέραμε ότι οι ήρωές μας καταλήγουν κάπου στη δεκαετία του 1960. Τα 60’s ομολογουμένως, είναι μια ιδιαίτερα πολύχρωμη εποχή, πληθωρική, όπου οι γυναίκες κυκλοφορούν με ογκώδη χτενίσματα, οι άνδρες με κοστούμια και υπάρχουν ακόμα ‘Τα Παιδιά των Λουλουδιών’. Όπως λοιπόν φανταζόμασταν, η αισθητική έχει μεταβληθεί εντελώς στη σειρά. Η γκαρνταρόμπα και το στυλ των χαρακτήρων μας αλλάζει σε σχέση με το πως μας συστήθηκαν και αυτό αποτελεί μια πτυχή της προσαρμογής τους στα νέα δεδομένα.

THE UMBRELLA ACADEMY ROBERT SHEEHAN as KLAUS HARGREEVES in episode 203 of THE UMBRELLA ACADEMY Cr. CHRISTOS KALOHORIDIS/NETFLIX © 2020

Άλλη μια Αποκάλυψη φαίνεται να τους έχει ακολουθήσει και στα 60’s. Ενώ η 1η σεζόν ήταν αρκετά εισαγωγική για τους χαρακτήρες, στη 2η σεζόν βλέπουμε πόσο έχουν εξοικειωθεί με τις δυνάμεις τους, με τους εαυτούς τους. Εμβαθύνει περισσότερο σε κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά και βλέπουμε πως ο έλεγχος της υπερδύναμής τους συνδυάζεται αρμονικά με την εξέλιξη χαρακτήρα τους.

Πέρα από πολύχρωμα όμως, τα 60’s ήταν μια δεκαετία, όπου ο φυλετικός διαχωρισμός και η ομοφοβία υπήρχαν πολύ έντονα. Η προσαρμογή λοιπόν των Luther, Diego, Allison, Five, Klaus και Vanya είναι ένα από τα βασικά storylines που ακολουθούμε. Ενώ τα γυρίσματα της σεζόν έχουν ολοκληρωθεί εδώ και πάρα πολύ καιρό, εκσυγχρονίζεται και ταυτίζεται αρκετά με τα γεγονότα στην Αμερική και το κίνημα ‘Black Lives Matter’.

Μέσα στα πλαίσια του character development, το χιούμορ έχει ανέλθει και σε πολλά σημεία άγγιξε την κωμωδία. Το δέσιμο μεταξύ των ηθοποιών έχει αρχίσει να φαίνεται ακόμα περισσότερο και σίγουρα ήταν κλειδί στο να αφεθούν παραπάνω φέτος.

Η 2η σεζόν έρχεται να τελειοποιήσει την πρώτη. Οι χορογραφίες μάχης, σε συνδυασμό με την εξαιρετική μουσική επένδυση, που πολλές φορές μπορεί να θεωρηθεί παράταιρη, δίνουν ένα τελικό αποτέλεσμα που εξιτάρει. Η εικόνα των 60’s και η απόδοσή τους μοιάζει ρεαλιστική, σχεδόν μεταφέρουν τον θεατή. Μπορεί η ιστορία να είναι εν μέρει επαναλαμβανόμενη, αλλά η διαφορετική αντιμετώπιση και οι διαφορετικές αντιδράσεις από τους χαρακτήρες, κάνουν τον θεατή να ξεχνάει ότι πρόκειται για συνέχεια σειράς. Αφήνει την αίσθηση ότι παρακολουθείς ένα καινούριο project.

Το cast, μοιάζει σαν μια εξελιγμένη version του εαυτού του. Πολυεπίπεδοι και με μεγαλύτερη εκφραστικότητα, κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο. Προσωπικός αγαπημένος ο Robert Sheehan που για άλλη μια φορά ξεπέρασε τον εαυτό του. Επίσης, η Ellen Page, την οποία βρήκα κάπως μονότονη στην πρώτη σεζόν, καθώς και ο πιτσιρικάς Aidan Gallagher, εντυπωσίασαν με την εξέλιξή τους.

Κλείνοντας, η σειρά μας άφησε σε cliffhanger επομένως ευελπιστούμε ότι θα έχει και συνέχεια. Στο σύνολο, η σεζόν άφησε πολύ καλές εντυπώσεις και μας κάνει να θέλουμε κι άλλο!

0 σχολιο
2

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

guest
0 Σχόλια
Inline Feedbacks
View all comments

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Αν συνεχίσετε σημαίνει πως αποδέχεστε την Πολιτική Απορρήτου και τους Όρους Χρήσης μας. Αποδέχομαι Διαβάστε Περισσότερα